الباه

18. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 8002/1 آغاز: بسمله، بدان و آگاه که دو شر حاصل گردد انسان را: الم رسیدن و ضعف حاصل کردن از ضعف اعضای رئیسه میشود؛ انجام: بعد از آن بروجه اول استعمال کنند لطیف و خوب بکر شوند و حامله نشوند. در 17 «باب»: فصل اول در بیان جماع کردن فصول اربعه، باب 1. بیان تدبیر مزاج آن کسانی که گندم گون باشند، باب 2 (ندارد)، باب 3. بیان غذاهای مفردات، 4. غذاهای که مصلح مزاج انسانی، و دفع مفلوجی کند، 5. بیان شرابها، 6. بیان معجون و گوارشها که مفرح است، 7. بیان شافها که برودت میان اعضاء و رطوبت زواید دفع کند، 8 بیان حقنه‌ها، 9. بیان جامه‌ها و میان بند، 10. بیان شرایط جماع، 11. بیان ادویه‌های مذکور که طلای ذکر کند غلیظ و قایم شود، 12. بیان ادویه‌هایی که طلای ذکر کند طویل کند، 13. بیان ادویه‌ها که در میان انگشت‌های پای مالند در حالت جماع ذکر به غایت قوی و قایم شود، 14. بیان حب‌ها که در دهن گیرند در حالت جماع لذت دهد، 15. بیان ادویه‌ها که در حالت جماع لذت دهد فاعل و مفعول را، 16. بیان ادویه که به سبب آن همچون ابکار شوند، 17. بیان ادویه‌ها که زنان حامله نشوند؛ خط: نستعلیق هندی، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوا عطف گالینگور نو، 23گ (1ر-23ر)، 11 سطر (8×13/5)، قطع: ربعی، اندازه: 13×18/5سم [ف: 17-1]