ایقان

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1257 ط آغاز و انجام: برابر خط: نسخ و نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ یادداشتی درباره این کتاب با این آغاز: «بعد از مراجعت از مکه این کتاب الخ»، و یادداشتی است درباره کتاب بدین عبارت: «بسمله بدون شبهه مصنف این کتاب مزخرف از طائفه ضاله مضله بابیه است. سر تا پا ملاحظه شد، کلماتی که در اواخر کتاب بعد از مقدمات سخیفه در اثبات حقية بابيه دارد از کلمه استشهاد چنین (کذا) بواصل شدن قریب چهارصد نفر از معروفین بابیه که اسم (ناخوانا) آنها را ذکر کرده مثل ملا حسین و ملا محمدعلی و سید یحیی و نحو اینها صراحة در بابی بودن او دارد. حرره الاحقر»، نویسنده یادداشت مزبور تصریحی به نام خود ندارد ولی حدس می‌زنم که سید محمد صادق سنگلجی باشد؛ در هامش ص 86-90 نسخه یادداشت مفصلی است از همان مقوله کتاب و تأیید بابیه به همان قلم متن؛ کاغذ: فرنگی کاهی، جلد: تیماج سبز تیره، 64گ، 16 سطر، قطع: وزیری، اندازه: 18×23سم [ف: 24/2-188]