الاصفی

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 11960 آغاز: برابر؛ انجام: ولم یکن له ولی من الذل ... و لم یزل فیحتاج الى ناصر ینصره و کبره تکبیر آورد ان معنی الله اکبر الله اکبر من ان یوصف جزء اول از تفسیر سوره حمد تا سوره قبل از کهف؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1078ق؛ محشی با امضای «منه دام ظله»، دارای علامت بلاغ، در انجام نسخه انهای علم الهدی فرزند مؤلف: «هو. ثم بلغت قراءته و انتهت الى هنا بلغه الله اقصى مراتب الکمال و وفقه لکل خیر بالنبی و آله و کتب ابن مصنف الکتاب عفی الله عنه»؛ واقف: ابن نصیرالدین سلیمان بن علم الهدی بن محسن ملقب به فیض بر اولاد ذکور؛ جلد: تیماج مشکی مجدول، 210گ، 20 سطر (13×29)، اندازه: 20×29/5سم [ف: 34-98]