نفسیه

« بسمله. حمدی که از نهایت شایستگی منزه از شایبه تعین و تخصص مبرا آمده اجمال آن در حوصله اندیشه گنجیدگان ذروه کمال گنجایش پذیر نیفتد مر خداوندی را که صفت شایستگی مخصوص صفات شایسته ذات اوست، و سپاسی که از غایت گرانمایگی جوهر عبودیت را از عهد ایثار فطری خویش بر آورده و ترقی را مجال حرکت محال افتد مر منعمی را که مذاق طبیعت امکان فرومایه را بنعمت مصداق کریمه لا یکلف الله نفسا الا وسعها لذات آرام و حلاوت تسلی عطا کردن نمک چش آلاء نعماء او است. ای نفس خودی که با خود در سخن و موعظه میسنجی و حکمت میفروشی و تصوف می‌بافی بگوش دار و بشنو که چه میگوئی »