نفسیه

● نفسیه = رساله نفسیه / عرفان و تصوف / فارسی nafīsīya = r.-ye nafīsīya عرفی شیرازی، محمد بن علی، 963؟ - 999 قمری ‘orfī šīrāzī, mohammad ebn-e ‘alī (1556 - 1591) رساله مختصری در موعظه با عنوان «یا نفس، یا نفس» و به همین علت به نام رساله نفسیه مشهور شده است. آغاز: بسمله. حمدی که از نهایت شایستگی منزه از شایبه تعین و تخصص مبرا آمده اجمال آن در حوصله اندیشه گنجیدگان ذروه کمال گنجایش پذیر نیفتد مر خداوندی را که صفت شایستگی مخصوص صفات شایسته ذات اوست، و سپاسی که از غایت گرانمایگی جوهر عبودیت را از عهد ایثار فطری خویش بر آورده و ترقی را مجال حرکت محال افتد مر منعمی را که مذاق طبیعت امکان فرومایه را بنعمت مصداق کریمه لا یکلف الله نفسا الا وسعها لذات آرام و حلاوت تسلی عطا کردن نمک چش آلاء نعماء او است. ای نفس خودی که با خود در سخن و موعظه میسنجی و حکمت میفروشی و تصوف می‌بافی بگوش دار و بشنو که چه میگوئی انجام: ای نفس دیده باشی که مردم پیش اندیش کار کرد تا در تنبیه غفلت پیشگان نوشته اند که زود باشد که آزاد کنند ... فرصت تحصیل کمالات و سعادات دست دهد نفس که بشایستگی از عمر طی میشود در شمار مدت نبود [نسخه‌های منزوی 1464/2؛ فهرستواره منزوی 1042/8]