من لایحضره الطبيب (ترجمه)

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 17041 آغاز: [باب سوم اندر آفرینش جشم] ... تباه نتواند کرد و از بیرون او بدو جای موی آفرید یکی دیدار دور را و یکی خوردن آب جشم را، یکی مژه و دیگر ابرو که اگر مژه نبودی از جشم مردم همیشه آب روان بودی، نبینی هر کرا مژه بریزد از جشم مردم همیشه آب روان بود؟ و اگر ابرو نبودی مردم از دور هیچ نتوانستی دیدن؛ انجام: و چندان آب سرد بباید دادن که بلرزد، و جای نشینند که هوا سرد [بود] و بگرمابه نباید رفتن و رنج نباید برذن و شکم نباید راندن و خویشتن بشویذ بآب سرد هر روزی و رکر بیش سخت تر نباشذ ببایذ داذن قصه کافور با ماست تا به شوذ و الله اعلم.انجامه: تمت الکتاب فی اربعین و ستمأیه. خط: نسخ نزدیک به تعلیق، بی‌کا، تا: 640ق؛ مجدول، محشی؛ مهر: «عبدالرحمن» (بیضی شکل قاجاری)؛ تملک: عتیقی، عبدالرحمن؛ جلد: چرم مشکیبا نقش ضربی ترنجی به سبک قرن هفتم، 148ص، 17 سطر (13×19)، اندازه: 16×24سم [ف: 1/47-181]