مرقع

184. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1482 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم. عشق جز نائی و ما جز نی نیشم ×× وی دمی بی ما و ما بی وی نیئم / نی که هر دم نغمه آرائی کند ×× در حقیقت از دم نائی کند؛ انجام: و شکایت مهجوری برای چیست جواب آنکه گویند تا آدمی در نشاء دنیویست حقیقت فنا از روی متعذرست و بقیه از بقایای وجود با او همراه وصول تمام ممکن نیست مادام که بقیه وجود با اوست ... خانه زاد قدیم حسینقلی به تنمیق این کلمات انیق که مجامع تحقیقات رشیق است پرداخته ... مسوده شد سنه 1282. دارای 11 قطعه، مطالب این مرقع بعضی منثور و بعضی منظوم در بیان معنی نی و شکایت وی است که در سرلوح جلد اول کتاب مثنوی حضرت مولانا جلال الدین قرار دارد؛ خط: نستعلیق عالی، کا: حسینقلی، تا: 1282ق، به جهت مهد علیا؛ مجدول و کمندکشی زرین، مذهب، با یک سرلوح؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ جلد: چرم ساغری، 10 سطر، اندازه: 21×31سم [ف: 2-90]