کلمة التصوف فی شرح مقامات الصوفیة و اصطلاحاتهم

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1079/14 آغاز و انجام: برابر خط: تعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ درهامش آن سخن زرتشت در زوره باستان درباره سه خوی اسپهبد و رمزهای زرتشت آمده و از دسانیر یاد گردید (ص 41 و 50 و 48) شماره 13 ایندفتر چنان که در فهرست آن آمده بایستی «رخش» سهروردی باشد و در ص 32، که اکنون دیده نمی‌شود و گویا از همان نیایش ستارگان و آفتاب بوده است که در شمار نگارش‌های سهروردی آورده‌اند، صدرای شیرازی در حاشیه شرح حكمة الاشراق ص 357 می‌گوید که سهروردی را در هر یکی از روزهای هفته ستایشی بود برای ستارگان هفت گانه و ستایش آفتاب او را می‌آورد و در آن از «رخش» یاد گردید، خود سهروردی در متن در همینجا از رخش و شهریر نام برده است؛ 24گ (34-58) [ف: 3-479]