عین الحیات
از مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی (۱۰۳۷–۱۱۱۰ ق)
کتابخانه مسجد اعظم، قم ·
نستعلیق
شناسه‌ی فهارس: #218886
کاتب و کتابت
- کاتب
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت
- بی‌تاریخ
- محل کتابت
- نامشخص
- سفارش‌دهنده
- —
ویژگی‌های ظاهری
- خط
- نستعلیق کیفیت خط:
- شمار برگ
- ۱۵۲ برگ
- شمار سطر
- ۱۵ سطر
- اندازه (سانتی‌متر)
- ۱۴×۲۰سم
- کاغذ
- —
- جلد
- پارچه عطف تیماج
نشان‌های نسخه‌شناسی
- اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
- حواشی به خط مؤلف ندارد
- تذهیب و سرلوح ندارد
- نگاره و نقاشی ندارد
- تصحیح‌شده ندارد
- حواشی (محشّی) ندارد
- جدول‌کشی ندارد
- رکابه ندارد
- مقابله و بلاغ ندارد
- نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد
اشخاص مرتبط با نسخه
مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.
رابطه با نسخه‌های دیگر
اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.
آغاز نسخه
ضمن ترک نهی از منکر به عمل می‌آید و از جمله گناهان کبیره است هفتم بقای ایشان را بر ظلم می‌خواهد تا خود نزد ایشان معزز باشد یا به سبب محبت ایشان عزت ایشان را می‌خواهد و این نیز جایز نیست
انجام نسخه
فرمود که بر بنده مومن من خوشحالی و سروری داخل گرداند اگر چه به یکدانه خرما باشد داوود گفت سزاوار است کسی که تو را شناسد که امید خود را از تو قطع نکند و به سند معتبر دیگر از ان حضرت منقول است که هر که مومنی را خوشحال کند حضرت رسول صلی الله علیه و اله را خوشحال کرده است
متن مأخذ
فهرست کتابخانه مسجد اعظم، چاپ ۱۳۸۸
ج ۲، ص ۵۶۸
۸۲۰- عین الحیاة (اخلاق ومواعظ، فارسی)
از: محمد باقر بن محمد تقی مجلسی اصفهانی (علامه مجلسی) ۱۱۱۰ ق
شرح مفصلی است بر حدیثی که پیامبر۹ به ابی ذر فرموده شامل پند و اندرز و اخلاق و فضل قرآن ودعا و اذکار. تاریخ تالیف .۱۰۷۴
بارها چاپ شده است.
[الذیعة ۱۵-۳۷۰، مجلس ۲۱-۲۷۳ و۲۵-۳۶۲، مشار فارسی ۳-۳۶۰۱، مرعشی ۲- ۱۸۷].
آغاز: «لالی حمد وجواهر ثنا تحفه بارگاه جلال کبریای حکیمی که الواح ارواح قابله نوع بشر را که مظهر غرائب صنع قضا و قدر است...».
انجام: «.. در حیات و ممات این حقیر خاکسار وذره بیمقدار را از دعای خیر و طلب مغفرت سیئات و رفع درجات محروم نگردانند».
ش ۳۷۷۵، ۱۵۲ برگ، ۱۴×۲۰، نستعلیق، بیکا، بیتا. این نسخه بخشی از کتاب است اول واخر ناقص واوراق به هم ریخته است.
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)
ج ۲۳، ص ۱۸۲، ردیف ۲۲۵
● عین الحیات = شرح وصایای پیامبر (ص) به ابوذر / شرح حدیث، اخلاق / فارسی
‘ayn-ol hayāt = š.-e vasāyā-ye payāmbar be abū-zar
مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، 1037-1110 قمری
majlesī, mohammad bāqer ebn-e mohammad taqī (1628 - 1699)
تاریخ تألیف: جمادی الثانی 1073ق
شرح مفصلی است بر حدیث نبوی خطاب به ابوذر غفاری مشتمل بر مکارم اخلاق و آداب اسلامی که مرحوم طبرسی آن را در فصل شش از باب دوازدهم از مکارم الاخلاق نقل کرده است و ورام بن ابی فراس در مجموعه یا جامع خویش نیز مرسلاً روایت کرده‌اند و هر یک از مضامین آن در کتب اخبار و احادیث بسیار وارد شده است و این کتاب مشتمل بر یک دوره حکمت عملی و بسیاری از مواعظ و نصایح می‌باشد. علامه مجلسی این حدیث را مسنداً قسمت قسمت نقل و آنها را به زبان ساده به فارسی ترجمه و روایات دیگری که از ائمه هدی (ع) در آن موضوع وارد شده نیز به فارسی ترجمه کرده است و پیش از شروع به شرح و ترجمه حدیث شریف شرح حال ابوذر غفاری را مفصلاً نگاشته‌اند.
آغاز: لالی حمد و جواهر ثنا تحفه بارگاه جلال کبریاء حکیمی که الواح ارواح قائمه نوع بشر را که مظهر غرایب صنع قضا و قدر است به صیقل مواعظ دلپذیر و حکمتهای بی نظیر جلا داده
انجام: امیدوارم که ای بحر فیوض ربانی و این سرچشمه آب زندگانی موجب حیات جاودانی برادران ایمان و فیض بخش اقاصی و ادانی گردد ... و از این شراب طهور حقایق و معانی جرعه برگیرند در حیوة و ممات این حقیر خاکسار و ذره بیمقدار را از دعای طلب مغفره سیات و رفع درجات محروم نگردانند
چاپ: مشار فارسی،ج3، صص3601-3602؛ طهران، 1240، در زمان فتحعلیشاه قاجار، چاپ حروفی؛ دارالسلطنه تبریز، سنگی، بدون تاریخ، رحلی، 281ص؛ طهران، سنگی، بی ناشر، 1286، رحلی؛ ایران، 1299ق؛ هند، 1277ق، وزیری، 609+1ص؛ سنگی، لکهنو، 1304، وزیری بزرگ، 492ص
[الذریعة 370/15 شماره 2334؛ نسخه‌های منزوی 1649/2؛ کتابشناسی مجلسی ص271؛ فهرستواره منزوی 530/6؛ فهرستگان حدیث، ج5، ص71-81؛ دنا 701/7- 707 (221 نسخه)]
شرح و حواشی:
1- تلخیص عین الحياة
...
225. قم؛ اعظم قم؛ شماره نسخه: 3775
آغاز: ضمن ترک نهی از منکر به عمل می‌آید و از جمله گناهان کبیره است هفتم بقای ایشان را بر ظلم می‌خواهد تا خود نزد ایشان معزز باشد یا به سبب محبت ایشان عزت ایشان را می‌خواهد و این نیز جایز نیست؛ انجام: فرمود که بر بنده مومن من خوشحالی و سروری داخل گرداند اگر چه به یکدانه خرما باشد داوود گفت سزاوار است کسی که تو را شناسد که امید خود را از تو قطع نکند و به سند معتبر دیگر از ان حضرت منقول است که هر که مومنی را خوشحال کند حضرت رسول صلی الله علیه و اله را خوشحال کرده است
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: پارچه عطف تیماج، 152گ، 15 سطر، اندازه: 14×20سم [ف مخ: 3 - 1414]
یادداشت‌ها و منابع پژوهشی
اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.
حالت پیشنهاد اصلاح.
روی کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.