العویص فی الفقه

4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1045/1 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد بن عبدالحسین حسینی نجفی، تا: قرن 11، جا: اصفهان؛ محشی با نشان «م ح» و «م ح ع ب عفى عنهما»، تاریخ زاده شدن «محمد بن عبدالحسین بن حسن بن عبدالله (علی) بن فرج الله حسیناوی نجفی» در روز 25 ذیقعده 1025 و نیز پدر او همان عبدالحسین در روز پنج‌شنبه 18 محرم 987 در گ 2ر آمده و هر دو به خط محمد است و نخستین را از روی خط پدر و دومی از روی خط نیای خود نوشته و تاریخ دومین، روز یک‌شنبه 8 محرم 1056 می‌باشد (2ر) گویا حاشیه‌ها هم از همین محمد است و «م ح ع ب» رمز نام او و پدر او است، خط متن کتاب از همین محمد بن عبدالحسین حسینی نجفی است که در سپاهان آن را نوشته و یادآوری می‌کند که «همین اندازه از نسخه را یافتم و دیری هم گشتم که نسخه کامل را بیابم»، آقای مشکوة این را با نسخه تاریخ 1091 سنجیده و درست نمود و از آن نسخه برمی‌آید که پایان کتاب تا همینجا است و دو نسخه هم یکنواخت نیستند؛ 26گ (3 ر-28 ر) [ف: 5 - 1947]