عدم جواز تقلید المیت
از وحید بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل (۱۱۱۸–۱۲۰۵ ق)
کتابخانه مسجد اعظم، قم ·
کتابت ۱۲۲۲ق
تحریری
شناسه‌ی فهارس: #212242
کاتب و کتابت
- تاریخ کتابت
- ۱۲۲۲ق
- محل کتابت
- نامشخص
- سفارش‌دهنده
- —
ویژگی‌های ظاهری
- خط
- تحریری (تحریری) کیفیت خط:
- شمار برگ
- ۵ برگ
- شمار سطر
- —
- اندازه (سانتی‌متر)
- ۱۷×۲۴سم
- کاغذ
- —
- جلد
- تیماج مشکی
نشان‌های نسخه‌شناسی
- اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
- حواشی به خط مؤلف ندارد
- تذهیب و سرلوح ندارد
- نگاره و نقاشی ندارد
- تصحیح‌شده ندارد
- حواشی (محشّی) ندارد
- جدول‌کشی ندارد
- رکابه ندارد
- مقابله و بلاغ ندارد
- نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد
اشخاص مرتبط با نسخه
مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.
رساله‌های این مجموعه ۲
نسخه‌هایی از همین کتابخانه که زیر شماره‌ی 3524 آمده‌اند و در یک مجلد صحافی شده‌اند.
- ۳۵۲۴/۱ عدم جواز تقلید المیت (همین نسخه) · وحید بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل ۵ برگ
- ۳۵۲۴/۲ مفاتیح الشرایع · فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی ۲۳۶ برگ
رابطه با نسخه‌های دیگر
اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.
آغاز نسخه
بسمله قوله و ان لاقول للميتين و ان لم يأتو بشيء مبين و اقول ... معنى عدم القول للمجتهد الميت ان قوله ليست بحجة و قد ثبت في علم اصول الدين انه لاحجة الاقول الله و حججه المعصومين عليهم السلام و لذا اشترطنا العصمه في الحجج
انجام نسخه
و مما ذكر ظهر فساد ما ارتكبه بعض الفقهاء من تأويل خصوص الاجماع الذي ظهر فيه مخالف بان المراد ما ذكره المصنف و الشهرة او غيرهما و ان ذلك صدر من غفلة بلاشك و شبهه و قلدها غير مغفلة كذلك نقل من رسالة ديباجة المفاتيح
متن مأخذ
فهرست کتابخانه مسجد اعظم این متن را هوشواره با تطبیق شماره‌ی نسخه از چاپ فهرست برداشته و هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
ج ۳، ص ۲۹۶
۱ - شرح مقدمة المفاتیح «۱ - ۵» (اصول فقه - عربی)
از: محمد باقر بن محمد اکمل وحید بهبهانی (۱۲۰۶ ق).
به جلد چهارم این فهرست بخش دوم مجموعه شماره ۵۹۲ مراجعه شود.
( ۳۵۲۴ )
رساله اول تحریر محمد حسن بن محمد حسین حسنی حسینی در ۱۲۲۲
کتاب دوم نسخ محمد محسن بن ملا محراب قزوینی در ۱۱۰۳ حواشی با امضاء «عهد» دارد فائده‌ای در فقه و فائده‌ای از فتوحات مکیه در پایان نسخه هست.
۲۴۲ برگ، ۱۷ × ۲۴
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)
ج ۲۲، ص ۵۰۴، ردیف ۲۳
● عدم جواز تقلید المیت = تعليقة على كتاب مفاتيح الشرايع = عدم حجية قول المجتهد الميت / فقه / عربی
‘adam-u jawāz-i taqlīd-il mayyit = ta‘līqat-un ‘alā k.-i mafātīḥ-iš šarāyi‘ = ‘adam-u ḥujjīyat-i qawl-i mujtahid-il mayyit
وحید بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل، 1118 - 1205 قمری
vaḥīd-e behbahānī, mohammad bāqer ebn-e mohammad akmal (1707 - 1791)
وابسته به: مفاتیح الشرایع؛ فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (1091-1006)
بحث استدلالی است در جایز نبودن تقلید از مجتهد میت و بیان حکم کسی که از مجتهد زنده تقلید نموده است. مؤلف این رساله را به صورت حاشیه‌ای بر کتاب «مفاتیح الشرائع» ملا محسن فیض نوشته است. شروع مباحث کتاب با عنوان «قال اقول» و بقیه مطالب با عنوان «فان قلت، قلت» نوشته شده است. این رساله که بخشی از حاشیه و تعلیقات وی بر مفاتیح الشرایع فیض کاشانی است به دلیل استقلال مطلب، انفراد در کتابت شده است.
صاحب الذریعة در معرفی حاشیه وحید بر مفاتیح آورد که این حاشیه مشتمل بر چهار مقاله است و احتمال می‌دهد که مقاله چهارم آن همان رساله تقلید المیت وحید باشد که به صورت مستقل در آمده باشد.
آغاز: الحمدلله رب العالمین حمداً یرضی ربنا منا و صلى الله علی محمد و اله الطاهرین ... ان معنى عدم القول للمجتهد الميت ان قوله ليس بحجة و قد ثبت في علم اصول الدين انه لاحجة الا قول الله تعالى و الحجة المعصومین علیهم السلام
انجام: كما ان عمل المجتهد بقول غيره لم يكن تقليد امن باب الاجتهاد كاMonاخذه بقول الموثقين و الجارحين وقول الرواة و قول اللغويين و قول الفقيه فى بعض الامكنه وغير ذلك و بين الاجتهاد و التقليد و الاحتیاط فرق واضح
[الذريعة 391/4 رقم 1732؛ روضات 97/2؛ اعیان الشيعة 182/9؛ ريحانة الادب 51/1؛ معجم المؤلفين 90/9؛ مكتبة امير المومنين 263/1]
...
23. قم؛ اعظم قم؛ شماره نسخه: 3524/1
آغاز: بسمله قوله و ان لاقول للميتين و ان لم يأتو بشيء مبين و اقول ... معنى عدم القول للمجتهد الميت ان قوله ليست بحجة و قد ثبت في علم اصول الدين انه لاحجة الاقول الله و حججه المعصومين عليهم السلام و لذا اشترطنا العصمه في الحجج؛ انجام: و مما ذكر ظهر فساد ما ارتكبه بعض الفقهاء من تأويل خصوص الاجماع الذي ظهر فيه مخالف بان المراد ما ذكره المصنف و الشهرة او غيرهما و ان ذلك صدر من غفلة بلاشك و شبهه و قلدها غير مغفلة كذلك نقل من رسالة ديباجة المفاتيح
خط: تحریری، کا: محمد حسن بن محمد حسین حسنی حسینی، تا: 1222ق؛ جلد: تیماج مشکی، 5گ، اندازه: 17×24سم [ف مخ: 3 - 977]
یادداشت‌ها و منابع پژوهشی
اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.
حالت پیشنهاد اصلاح.
روی کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.