صرف

24. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 779/2 آغاز: حمدله. صلاة. مصدر در لغت محل بدر آمدن است، و در اصطلاح «المصدر ما یصدر منه الفعل» یعنی مصدر آنچنان چیزی است که صادر باشد از آن فعل. اصل در لغت پنج است، و در اصطلاح «الاصل ما یبنی علیه غیره» یعنی؛ انجام: آیا می‌زنیم ما دو مردان یا دو زنان یا جماعة مردان یا حمامة زنان در زمان آینده. تمت الکتاب ... از ناشناس، بخش بندی نشده و آغاز می‌شود به تعریف مصدر و کلام، سپس از مصدر نه وجه باز می‌گردد و تعریف کوتاه هر یک و تصریف آنها؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: سه‌شنبه 26 صفر 1251ق؛ 16گ (68پ-83پ) [ف: 2 - 167]