الشهاب الثاقب

22. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 128/6 خوئی آغاز: برابر؛ انجام: و ان يجعل ما قلت و كتبت خالصاً لا بتغاء وجهه الكريم و ذخيرة لى ليوم العظيم ... خط: نسخ، کا: محمدخان قاینی، بی‌تا؛ کاتب در پایان نسخه اشعاری در ماده تاریخ رساله آورده و این اشعار با آنچه در الذریعه از نسخه منقول در تسلیة القلوب الحزینه اخباری نقل شده تفاوت بسیار دارد و این است اشعار: «شهاب ثاقب الله اسداه ×× لنرجم كل شيطان مريدا / اذا القوا له الاسماع القوا ×× عذابا واصبا و جزا عتيدا / نهونا عن صلوة اوجب الله ×× و انزل فيه قرآناً مجيدا / و اخبار صحاح فيه حارت ×× صراح فى الذى منها اريدا / و فيها عن موالينا روينا ×× رواياتا و ترغيبا و كيدا / فلاياتى بها الا سعيد ×× و ليس الجاحد الا عنيدا / فلاشىء لهذا الجمع تاريخ ×× بعد المصرع الاول عديدا / اذا اسدى كتب بالياء كتبا ×× و الا تسعة يجعل مزيدا / و ان شىء لموع فوق الاسم ×× يزاد صار تا ریخا سديدا»؛ شماره بازیابی با توجه به مجموعه ص 326 اصلاح شد؛ 121ص(142-262) [ف: 7 - 173]