دانشنامه قدرخان

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4638-ف آغاز: بسمله، حمد بی حد و ثناء بی عد مر پدیدآورنده گاه و سپهر و دارنده ماه و مهر و بیرون از مقدار و افزون از شمار و درود و آفرین و ستودگی برین مر مهتر پیام آوران و مهر پیغامبران صد هزاران بار با یاران و یاوران پی از پی و دم در دم باد. چنین گوید بنده بندگان شریعت نبوی و مبین قصه مصطفوی اشرف بن شرف المذکر الفاروقی الساکن بالمصر المعروفه بجندیری ... که همه وقت بر آن راغب شدی تا لغات پهلوی و جز آن که شعراء فصیح زبان چنانکه خواجه فردوسی در شاه نامه و شیخ نظامی در سکندرنامه و شعراء دیگر ... و اسامی ادویه که حکماء در طبیات اختیار کرده اند آنچه از لغات مذکور در فرهنگ نامه و محلهای مختلف بی ترتیب و ضابطه می‌باید تا ترتیب و ضابطه حرف آخر مرتب کند؛ انجام: کرنای بوق را گویند. شاهی دهد صدمه کرنای فتوحش، گرش گریبان فلک را شنوایی نسخه اصل: بنیاد نسخه‌های خطی فرهنگستان باکو، 291 M؛ خط: ثلث، کا: اسحاق بن ابراهیم بخاری، تا: چهارشنبه 29 ذیقعده 811ق؛ 225گ، قطع: ربعی بیاضی [فیلمها ف: 3 - 83]