نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
✓
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- مؤلف (نسخه اصل)
- تاریخ کتابت:
- قرن 14
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 675 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 22 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 12/6×20سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • چرم قهوهای
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
اشعاری از خسروی اشعاری در هجو میرزا عباس خان قوام الدوله که سابقاً ملقب به معاون الملک بوده (7پ-8ر)، نیز از محمد باقر میرزای خسروی (8پ-9پ)، اشعاری که بین سطور آن توضیحاتی داده بدین مطلع: صبح بر آمد ز کوه دامن اطلس کشان ×× چون نفس جبرئیل از گلوی اهرمن (10ر-12پ)، اشعار شیخ الشیوخ شهاب الدین کلیم (13پ)، میرزا احمد الهامی ادام الله تأییده (15ر-15پ)، خسروی (16ر)؛ قصیدهای که عبداللطیف ملقب به افلاطون از اهل شیروان آن را از فخر رازی دانسته بر آن شرح نوشته «ما لا ینحل» نامیده ولی قصیده از ابوالمفاخر رازی است متخلص به قاصری بدین مطلع: بال بسوخت مرغ ملمع بدن ×× اشک زلیخا بریخت یوسف گل پیرهن (16پ-19ر)؛ ؛ قصیدهای بدین مطلع: با کاروان حله برفتم ز سیستان ×× با حله تنیده ز دل بافته زجان (21ر-22پ)
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 10 • صفحه 780 • ردیف 675
متن فنخا:
675. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 15579/1
شامل مطالب ادبی، تاریخی، طب و خصوصا اشعار. عناوین اصلی عبارت است از: آداب قلم تراشیدن (1پ)، مطلبی طبی منقول از کتاب عمل الصالح تألیف فاضل کامل محمد صالح هروی (2ر-2پ)، نسخههای طبی (3ر-3پ)، دعای توسعه رزق و غیره (5ر-6پ)؛ اشعاری از خسروی و اشعاری در هجو میرزا عباس خان قوام الدوله که سابقاً ملقب به معاون الملک بوده (7پ-8ر)، نیز از محمد باقر میرزای خسروی (8پ-9پ)، اشعاری که بین سطور آن توضیحاتی داده بدین مطلع: صبح بر آمد ز کوه دامن اطلس کشان ×× چون نفس جبرئیل از گلوی اهرمن (10ر-12پ)، اشعار شیخ الشیوخ شهاب الدین کلیم (13پ)، میرزا احمد الهامی ادام الله تأییده (15ر-15پ)، خسروی (16ر)؛ قصیدهای که عبداللطیف ملقب به افلاطون از اهل شیروان آن را از فخر رازی دانسته و بر آن شرح نوشته و «ما لا ینحل» نامیده ولی قصیده از ابوالمفاخر رازی است متخلص به قاصری بدین مطلع: بال مرصع بسوخت مرغ ملمع بدن ×× اشک زلیخا بریخت یوسف گل پیرهن (16پ-19ر)؛ قصیده محمد باقر میرزای خسروی در تهنیت جشن عقد دختر ولیعهد برای پسر زین العابدین خان حسام الملک حکمران کرمانشاه (19پ-20پ)؛ قصیدهای بدین مطلع: با کاروان حله برفتم ز سیستان ×× با حله تنیده ز دل بافته زجان (21ر-22پ)؛ خط: نستعلیق، کا: مؤلف، تا: قرن 14؛ جلد: چرم قهوهای، 22گ (1پ-22پ)، مختلف السطر، اندازه: 12/6×20سم [ف: 43 - 171]