جنگ

542. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: 1203 شامل: «عبارتی که خان عالم ایلچی نواب شاه سلیم از هند آورد که ارباب فضل و کمال ایران حل نمایند و خواجه سلطان محمد وزیر امام قلی خان حل نموده» و «حل نواب آصف جاهی»، در باره تجلی خداست بر کوه طور و موسی و پاشیدن کوه و بر جای ماندن موسی که میرداماد در پاسخ آن جذوات نوشته است؛ رساله‌ای که همین خواجه سلطان محمد نواب سپاهانی آصف جاهی در حل این اشکال نوشته است در دانشگاه هست (همانجا ص 265) پیداست که آن دومین نسخه خواهد بود؛ شعرهای رضی، نظیری، تجلی، ریاضی، شاهی، حافظ، ظهوری، عرفی، عاملا، صایبا و قاضی نور؛ مکتوب بی الف و پاسخ آن؛ نامه عاشق و معشوق با بندی به نثر فارسی با عنوان «لمحرره» که در آن از شاه سلیمان نامبرده شده؛ رقعه‌ای درباره منع باده و نامه طلب آب برای بستان یاسمن از نصیرای همدانی به میرزا معین الدین محمد؛ نامه همین همدانی درباره باغ به یکی از دوستان؛ فرمانی درباره شمس الایالة محمدخان شرف الدین اوغلی تکلولله فرزند حاکم هرات و میر دیوان در پاسخ نامه او که شاه قلی بیک بردارد امیر قزاق سلطان شاملو در 12 ذیحجه آورده بوده و در آن از نصیرالدین امیر همایون پادشاه یاد شده و ناتمام است؛ تعبیر خواب به عربی؛ بندی به فارسی از عبدالرحیم میر فضلی؛ شعر زیب نساء بیگم و قاآنی و غیاث حلوایی و کلیم و حسام و فدوی و سعدی سپس تاریخ شعبان 1268 در آن آمده که باید تاریخ نوشتن نسخه باشد، باز شعر خاقانی و ظهوری و شاه عبدالحق و ملا یوسف و نظم و محتشم؛ خط: نستعلیق راسته و چلیپا، بی‌کا، تا: با تاریخ 1268ق؛ قطع: ربعی [نشریه: 7 - 137]