جنگ

97. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3294 شامل: 1. دیوان محمد زمان ناطق کهپایه‌ای؛ 2. دیوان میر محمد حسین شوقی ساوجی؛ 3. شعرهای میرزا ابراهیم ادهم و ساقی‌نامه او به خط خود او با عنوان «لمحرره» (14 و 133 و 136 و 140)؛ 4. ستایش او از رفیعای نایینی استاد خود (137-140)؛ 5. حسن گلوسوز و رباعیات؛ رشید تبریزی؛ 6. غزل ارسلان بیک ایلچی هند و پاسخ منظوم سلطان العلماء اعتماد الدوله و محمد زمان ناطق و مرتضی قلی خان قورچی باشی و آقا لطفعلی منجیلی بدان (57-62) با شعری از حمزه بیک (ص 64) و مولانا محمد زمان ناطق (ص 59) و رئیس الحکما شیخ الطائفه حکیم (ص 60) و ترکیب ارسطو برای اسکندر به نظم فارسی (ص 61)؛ 7. تزریقات و چار اندر چار که نثرهایی است فکاهی و بی معنی (67-73) و برای نور دیده میرزا محمد رضا در شوال 1046 در سپاهان نوشته شده است؛ 8 هجویات حکیم شفایی از معاصران خود مانند مومن امانی و فکری و حاجی محمد خباز و میرزا فصیحی و ماله میریه و ذوقی و مؤمن کون بیزری و حکیم عنایت و وفای اتو کش و مندیل خود و خواجه رضی سپاهانی و نجم الدین محمود و خان قجر و حکیم هدایت اردک و محمد رضا (75-89)؛ 9. رباعیات سحابی استرآبادی؛ 10. بحر طویل شاهدای نیشابوری (143)، پراکنده‌های نثر فارسی (146-162)؛ 11. حمد و ثنا = نقود الزواهر و عقود الجواهر از رشید وطواط؛ 12. مونس العشاق؛ سهروردی، یحیی بن حبش؛ 13-شعرهای اوحدی (1)، نوعی (سوز و گداز 15-29)، محمد قلی سلیم (62 و 96)، حمزه بیک (64)، میرزا محمد معصوم (63)، خسرو دهلوی، آقا شاپور فریبی (90)، الفت، سحابی، محمد جان قدسی (90)، ابو تراب بیک (97)، شیخ رئیس، حافظ و سعدی؛ خط: نستعلیق چلیپا، بی‌کا، تا: با تاریخ 1045ق؛ محمد باقر حسینی شیرازی در 1045 ( ص 29) و میرزا ابراهیم ادهم همدانی در ص 29-41، شعرهایی است با عنوان «و له» و بی‌عنوان، خط درویش محمد علی مورخ 1046 و شعر او هست؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: روغنی گلدار، 119گ، 17 سطر (8×19)، اندازه: 15/5×26سم [ف: 11 - 2264]