جنگ

70. تهران؛ لغت نامه دهخدا؛ شماره نسخه: 270 نظم و نثر عربی و فارسی است با پراکنده‌های بسیار از آنها، شامل: مخمس صایبا، منشآتی از غیاث الدین، چند مخمس فارسی، قصیده برده، رقعه نصیرای همدانی به میرزا هادی، رقعه ایلچی اوزبک به حکیم باشی، عریضه میرزا محمد صادق دست غیب به نواب امام قلی خان، رقعه خواجه جهان به خلیفه سلطان علی جیلانی، شعر محمد قاسم سلیم، نامه شاه سلیم به شاه عباس، تعریف سرما، انشائی به فارسی، شعر ترکی نوابی. خلاصة الخمسة نظامی در 37 باب و ناقص (ش 297/2) نسخه‌ای از آن در سرایووی یوگسلاوی هست و از دیباچه آن بر می‌آید که باید 35 باب باشد، انشای نصیرای همدانی، شعرهای قصاب و فضولی، لوایح جامی، فی الاسطرلاب به فارسی، رقوم الایام که شعرهای فارسی نجومی است نوشته 4 رمضان 1084 در سپاهان، افتتاح مکاتیب کاشفی، انشای میرزا محمد طاهر نصرآبادی، رقعه امیرعلی اکبر دولت آبادی از زبان خیال به عشق، ماده تاریخ‌های فارسی با عنوان «التواریخ»، مثنوی میرزا علی رضای تجلی، شعرهای خلیل و مجذوب، نمونه‌ای در ستایش علی (ع)، شرح احادیث نبوی به عربی، شعر فارسی هجری، محاسبه ابجدی زبر و بینات آیه تطهیر و استخراج نام‌های دوازده امام از آنها از جلال دوانی شعر فارسی با عنوان «لمحرره الجیلانی» قطعه‌ای به فارسی از «سعد حسینی» گویا به خط خود او، شعر امیر خسرو، بندی در بدیع به فارسی با عنوان «مصنوعات شعریه»، شعرهای فارسی صایب و میرزا همتا و با عنوان «لمحرر» و از سعدی، شعر در اختلاجات اعضا، قصیده فارسی حاجی محمد جان قدسی و مثنوی و غزل او، غزل عبدالرزاق فیاض، قصیده علی رضای تجلی و غزل‌ها و رباعی‌های او، شعر ملا محمد قاسم مشهدی، غزل‌های میر محمد صیدی تهرانی و شیخ علی نقی کمره‌ای و ملا محمد شعیب خوانساری و علی بیک شاملو و حکیم شفایی و زکی همدانی و شاهد حسینی و طایف «جیر پادقانی» و طرزی بنده و شیدای هندی و رفیع الدین محمد واعظ، مثنوی زلالی در برابر مخزن الاسرار نظامی و مثنوی «مستی میخانه» او، شعرهای بایندرخان صفوی، غزل مرتضی قلی شاملو، شعر ظهوری و ساقی‌نامه او، مثنوی کاظمای زرگر ظاهر اردبیلی، شعرهای تجلی و محمد قلی سلیم و عرفی و شیخ علی نقی کمره‌ای و میر صیدی و با عنوان «لمحرره» و میر نجات و محمد قاسم شهیدی و آصفی و صایب و میرزا جلال و عزت شیدا و مرتضی قلیخان قورچی باشی نامی تخلص و عشرت (مرتب بر حسب موضوعات تغزل) و شعر صایبا، دیباچه بیاض آقا حسین خوانساری «مد ظله العالی» قصیده کاظمای زرگر اردبیلی و غزل‌های او و رباعی‌های او، شعرهای میرزا محمد طاهر واقعه‌نویس و میرزا محمد صالح شیخ الاسلام تبریز و عرفی، از دیوان یوسف و عزتی، شعرهای کمال الدین واصف و محمد قاسم پسر فایض اردبیلی و محمد کاظم ثابت و آصفی (نوشته 18 جدی 1105) و صفی قلیخان پسر قزاق خان، مضحکة المصایب (شعر فارسی)، شعر جامی و امینای رودسری؛ خط: شکسته نستعلیق چلیپا، بی‌کا، تا: 1081ق، و 1084ق و 1105ق؛ کاغذ: سبز و زرد، جلد: تیماج تریاکی [نشریه: 3 - 392]