التوحید

125. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 4824 آغاز: روز الشیخ بسنده المتصل عن ابن مسکان عن ابی بصیر قال سمعت ابا عبدالله (ع) یقول لم یزل الله جل و عز ربنا و العلم ذاته و لا معلوم و المصع ذاته و لا مسموع؛ انجام: فقیل له یا امیر المومنین تفر من قضاء الله؟ فقال: افر من قضاء الله الی قدر الله عزوجل. بخشی از این کتاب که حاوی باب‌های: باب صفات ذات و صفات افعال، فی الارواح، باب فی الروية، باب نفى المكان و الزمان، باب فی انالله لا يفعل بعباده الا الاصلح، باب القضاء و القدر، باب الوعد و الوعید، باب معنی قول الله: الرحمن علی العرش استوی؛ خط: نستعلیق متوسط، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج مشکی مذهب، 6گ (22پ-27)، 20 سطر (7/5×13/5)، اندازه: 13×19سم [رایانه]