تنبیه الغافلین

4. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 30/5 آغاز: بسمله، لقمان حکیم پسر خود را وصیت کرده است به این کلمات که هر که این کلمات را یاد گیرد، و بدان کار کند، خردمند و زیرک گردد؛ انجام: و سخت تر باشد عذاب ایشان در روز قیامت از عذاب دیگران، و زیاده گردد عذاب ایشان بر بالای عذاب. مختصریست در پند و اندرز از زبان لقمان به فرزندش، و از قول خدای عز و جل به بندگان، تحت عناوین «خدای عز و جل می‌فرماید: ای فرزند آدم»، که ظاهراً احادیث قدسی باشد. برخی از رؤوس مطالب به قرار ذیل است: خدای عز و جل می‌فرماید که: ای فرزند آدم ! عجب دارم از کسی که عالم به زبانست و جاهل به دل؛ خدای عز و جل می‌فرماید که: نیست خدائی به غیر از من، و یگانه و بی شریکم، و گواهی می‌دهد نفس من بر من؛ خدای عز و جل می‌فرماید که: ای فرزند آدم ! هر کس قانع باشد بآنچه از من به آن رسد مستغنی خواهد بود؛ خدای عزو جل می‌فرماید که: ای فرزند آدم ! مباش از آن جماعتی که توبه را به عقب می‌اندازند. عنوان «تنبیه الغافلین» بر فراز صفحه آغازین آمده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: با تاریخ 1256ق، جلد: تیماج مشکی، 23گ (90پ-112ر)، اندازه: 10/5×15/5سم [ف: 1- 49]