تفسیر سوره فاتحه

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3565/2 آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمین حمد ثنائیست بر نیکوترین فعلی اختیاری خواه آن فعل نعمت باشد و خواه غیر نعمت و اما حمد واجب تعالی بر بعض صفات پس راجعت به آثاری که مترتب میشود بر نفس ذات زیرا که صفات عین ذاتند؛ انجام: و لنقطع الکلام على لفظی الرحمه و الغفران ... و ان لایؤاخذ نا بمساوی اعمالنا يوم الدين انه ارحم الراحمين و اکرم الاکرمین. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج مشکی عطف پارچه‌ای، 42ص (170-211)، اندازه: 14×21سم [ف: 10 - 1529]