تفسیر آیة الکرسی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 802 آغاز: بسمله الحمدلله الذی انزل علی عبده الکتاب ... بعد از املای صحائف الهی و پس از ادای وظائف ... نموده میشود که این رساله‌ایست مشتمل بر مقدمه و دو مقاله در تفسیر اعظم آیات قرآنی ... محتوی بر غرائب نکات ... که هیچ کس به اظهار آن مبادرت ننموده تا کنون گوش زد احدی نگشته این تفسیر را یکی از علماء اهل سنت که در قرن دهم هجری می‌زیسته تألیف کرده و نامی از خود نبرده، با تفحص زیاد و مطالعه خود کتاب نام مؤلف به دست نیامد ولی معلوم شد که مردی ادیب و عارف و متصوف و در اصول اشعری مذهب و در فروع ظاهراً حنفی بوده [مؤلف این تفسیر بدون شک شافعی مذهب است و به هر جا پس از نقل قول بر دو گروه همواره قول شافعی را بر می گزیند]. وی از غزالی (-505) و زمخشری (-538) و بیضاوی (-671) و تفتازانی (-792) و میر سید شریف (-816) و ملا جلال دوانی (-908) یاد می‌کند. مشتمل بر «مقدمه» و دو «مقاله» و «خاتمه»: مقدمه: در بیان وجه تسمیه این آیه، مقاله 1. در تفسیر و تأویل آیه، مقاله 2. در شرح آیه به طرز باطن شریعت، خاتمه: در رموز و حقایقی است که این آیه مشتمل بر آنهاست؛ خط: نستعلیق، کا: منزوی، تا: 962ق، مقابله شده، مصحح، محشی از مؤلف با نشان «منه رحمة الله علیه»، یادداشت‌هایی با امضاء عبدالرشید و به سال 1306؛ کاغذ: نباتی، جلد: مقوایی، 33گ، 19 سطر، اندازه: 13/5×19سم [ف: 3 - 18]