تفسير آية الكرسی

5. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 2031 آغاز: فلا يمكن ضرورة ان العلم ما وضع لشئ بعينه و تصوره تعالى بشخصه للعرب بل لغيرها من الملاء الاعلى ايضا ممتنع و سيجئ تحقيق ذلك من كلامنا؛ انجام: و كن انيسى في وحشتى و شفائی فی علتی و مغنی فقرى و جابر کسری انك انت المنان و علیک التكلان. تفسیری است استدلالی و مبسوط و آمیخته به مسائل کلامی و فلسفی. نویسنده در مباحث خود به اقوال دانشمندان بزرگ چون شیخ طبرسی، فخر رازی، زمخشری، بیضاوی، علامه دوانی، تفتازانی، شریف جرجانی اشاره می‌نماید و رد و ایراد نیز دارد و گاهی برای تفهیم استناد به ضرب المثل می‌کند. این رساله تا «و هو العلی العظیم» تفسیر شده و عناوین آن «تنبیه - تنبیه» است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح؛ مذیل به سه صفحه در کیفیت استخاره با قرآن کریم می‌باشد. آغاز ذیل: «صورة الاستخارة بالمصحف المجيد منقول عن ابن طاوس ان يقرء آية الكرسى الى العظيم»، انجام: «و عمدة در استخاره توسل به جناب احدیت است»؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج عنابی، 37گ، 15 سطر، اندازه: 10/5×19سم [ف: 5 - 413]