التفسير

126. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 8135 آغاز: بسمله. و به نستعين «يس» و «ن» باخفاء النون فيهما. ابن عامر و الكسائی و ابوبكر قالو ان يخفى النون من يس و يظهر من «نون»، الباقون يظهرون؛ انجام: يقول ما آذن لشيء حسن الصوت بالقرآن يجهر به. و الحمدلله رب العالمين حق حمده، كما هو اهله و مستحقه و مستوجبه. و الصلاة على خير خلقه محمد و آله و ازواجه و عترته و على جميع الانبياء و المرسلين و سلم تسليما كثيراً (وافق الفراغ من تعليق هذا الكتاب المبارك يوم السبت تسع و عشرين من شهر صفر من سنة تسع (ثمان) و ثمانين و ثمان ماة على يد ... محمد بن ناصرالدين بن يحيى الجبرتى الشهير بالمدنى عفى عنه ... و الحمدلله رب العالمين). تفسيری است ادبی، با روش اخباریان، زنجیره سند روایت‌ها در آن یاد شده است و از سندها برمی‌آید که نگارنده از پیشینیان است. از سوره یاسین تا پایان قرآن را دربردارد؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 219گ، 29 سطر، اندازه: 18×26سم [ف: 3 - 457]