التفسير

79. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 501 آغاز: سوره بقره، الم اكثر المفسرين على ان حرف الف اشارة الى انا و اللام اشارة الى لفظ الجلالة و الميم الى اعلم فيصير المراد انا الله الا علم ... ذلك الكتاب ذلك اشارة الى كتاب و وعد الله النبى بحيث يبقى الى اليوم؛ انجام: فكأنهم فاقد بها او حقيقة عند الحشر ثم يخلق فيهم الحواس لوزاب و الخطاب حيث سكن لهبها زدناهم لهبها سعيراً اشتغالاً رفاتاً تراباً مثلهم اى مادة مثل مادة كانوا عليها او المثل ... از اول سوره بقره تا آخر سوره اسراء را شامل است. تفسیر مختصر و موجزی است که فقط بعضی الفاظ مشکله آیات را به ترتیب سوره‌های قرآن گزارش می‌کند و اغلب شرح لفظی است و در پاره ای موارد شأن نزول را هم ذکر می‌کند؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ تملک: حسن بن محمد، بهبهانی در شعبان 1312؛ جلد: تیماج، 267ص، 15 سطر (6×10)، اندازه: 10×15سم [ف: 2- 119]