نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 8 و 9
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 20 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 226 برگ • 23 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 15×23سم
- کاغذ و جلد:
- سمرقندی نخودی • تیماج عنابی
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
تفسیر اواخر سوره یس را دارد تا با آغاز سوره کوثر میرسد. تفسیری است عرفانی پارههای آیهها پس از «قوله» در آن آمده تفسیر شده است از قشیری سلمی روزبهان ابن عربی نیست جز تفسیر گمنام ش 2171 دانشگاه در آن از جعفر صادق دینوری حسین بن فضل بسیار نقل شده است. در سوره الانسان در داستان يطعمون الطعام دارد: «اخبرنا اسمعيل بن والاق قال اخبرنا حميد بن يزيد قال اخبرنا ابوالقسم بن بهرام عن ليث بن ابی سليم عن مجاهد عن عباس»، نیز: اخبرنا ابوالحسن محمد بن القاسم الفارسی حدثنا عبدالله بن محامد اخبرنا ابوالقسم الحسين بن محمد البلخی قال حدثنا عبدالله بن حامد اخبرنا ابوالقسم الحسين بن محمد البلخی قال حدثنا احمد بن الليث حدثنی احمد بن محمد بن احسين الكوفی مولی بنی ثعلب حدثنا ابوانس کثیر بن احد التميمی قال حدثنا عمرو بن عمر الكوفى قال حدثنا روح بن عبدالله عن جعفر بن محمد عن ابيه عن جده. بسمله در این تفسیر در هر سوره یی بطرزی خاص تفسیر شده است مانند: سورة الرحمن: بسمله.بسم خلق الانام الذى ينزل المؤمنين فى الجنان يعذب الكافرين بالنيران قال المفسرون هذه السورة كلها مكيه الا الواقدی فانه قال كلها مدنية والاصح انها مكية عدد آياتها ثمان سبعون آيه كلامها ثلثمائة تاحد خمسون كلمة حروفها الف ستمائة ست ثلثون حرفا عدد قوله فبای آلاء ربکما بکذبان فی احدو ثلثين موضعا ... قوله الرحمن علم القرآن فيه ثلثة اقاويل: احدها الرحمن علم القرآن جبريل جبريل محمداً محمد آمنة»؛ ؛ نسخه آشفته مغشوش است
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 8 • صفحه 546 • ردیف 20
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
20. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: 232 - ج
تفسیر اواخر سوره یس را دارد و تا با آغاز سوره کوثر میرسد. تفسیری است عرفانی و پارههای آیهها پس از «قوله» در آن آمده و تفسیر شده است و از قشیری و سلمی و روزبهان و ابن عربی نیست و جز تفسیر گمنام ش 2171 دانشگاه در آن از جعفر صادق و دینوری و حسین بن فضل بسیار نقل شده است. در سوره الانسان در داستان يطعمون الطعام دارد: «اخبرنا اسمعيل بن والاق قال اخبرنا حميد بن يزيد قال اخبرنا ابوالقسم بن بهرام عن ليث بن ابی سليم عن مجاهد عن عباس»، نیز: اخبرنا ابوالحسن محمد بن القاسم الفارسی حدثنا عبدالله بن محامد اخبرنا ابوالقسم الحسين بن محمد البلخی قال حدثنا عبدالله بن حامد اخبرنا ابوالقسم الحسين بن محمد البلخی قال حدثنا احمد بن الليث حدثنی احمد بن محمد بن احسين الكوفی مولی بنی ثعلب حدثنا ابوانس کثیر بن احد التميمی قال حدثنا عمرو بن عمر الكوفى قال حدثنا روح بن عبدالله عن جعفر بن محمد عن ابيه عن جده. بسمله در این تفسیر در هر سوره یی بطرزی خاص تفسیر شده است مانند: سورة الرحمن: بسمله.بسم خلق الانام الذى ينزل المؤمنين فى الجنان و يعذب الكافرين بالنيران قال المفسرون هذه السورة كلها مكيه الا الواقدی فانه قال كلها مدنية والاصح انها مكية و عدد آياتها ثمان و سبعون آيه و كلامها ثلثمائة و تاحد و خمسون كلمة و حروفها الف و ستمائة و ست و ثلثون حرفا و عدد قوله فبای آلاء ربکما بکذبان فی احدو ثلثين موضعا ... قوله الرحمن علم القرآن فيه ثلثة اقاويل: احدها الرحمن علم القرآن جبريل و جبريل محمداً و محمد آمنة»؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن 8 و 9؛ نسخه آشفته و مغشوش است؛ کاغذ: سمرقندی نخودی، جلد: تیماج عنابی، 226گ، 23 سطر (11/5×17/5)، اندازه: 15×23سم [ف: 1 - 130]