تضمینات حافظ

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13706 آغاز: شاه گفتا که تنگ این نفس است ×× موسیم هر هوس مرا قبس است / عشق تو مر مرا چو هست بس است ×× حال دل با تو گفتنم هوس است ×× خبر از دل شنفتنم هوس است؛ انجام: این جهان را آب پنداری و اما شد سراب ×× بی بقا در بحر بنگر هستی و حال حباب / گرگنه پنهان کنی از نجم به که در ظاهر ثواب ×× دی عزیزی گفت حافظ می‌خورد پنهان شراب. جلد دوم و سرودن این بخش در 20 صفر 1341شروع و در 18 ربیع الثانی 1341به پایان رسیده؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 18ربیع الثانی 1341ق؛ جلد: تیماج سرخ، 91گ، چلیپایی سطر، اندازه: 17×21سم [ف: 37 - 232]