ترجمة الخواص

102. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9038 آغاز: الحمدلله الذی انزل علی عبده الکتاب و لم یجعل له عوجاً قیماً. ثنا و ستایش مر خدایی را آن که فرو فرستاده بر بنده خویش یعنی محمد؛ انجام: و چون قل اعوذ برب الناس تلاوت کنی بگو در نفس خود قل اعوذ برب الناس و لله الحمد و الشکر علی تاییده و تسویده اولاً ... الطاهرین. از سوره کهف تاپایان؛ خط: نستعلیق معرب، کا: محمد باقر بن پیر مزید خرقانی، تا: دوشنبه 5 ذیقعده 1105ق، جا: بلدة الشماخی؛ مصحح، آغاز نسخه یادداشتی در معرفی کتاب از جعفر بن قاسم بن عبدالرحیم سلطان القرایی تبریزی و مهر کتابخانه او؛ مهر: «یا محمد ادرکنی 1134» (بیضی)، «هو العلی الاکبر» (مستطیل کوچک)؛ خریداری از جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: فرنگی شکری آهار مهره، جلد: تیماج مشکی با ترنج، 520گ، 18 سطر (11×19/5)، اندازه: 18/1×30/4سم [ف: 29/2 - 654]