ترجمان القرآن

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12252 آغاز: پرستش من الشيطان ديو الشياطين ج، الرجيم رانده و نفرین کرده شده، الاسم، الاسماء ج، بسم الله بنام خدای، الرحمن بزرگ بخشایش، الرحیم بسیار بخشایش. سورة الفاتحة الحمدلله شکر و سپاس خدای را، حمد: بستود مردی حمداً ستودنی، فهو حامد. آغاز سوره مائده: «العقود پیمانها جمع عقد، البهیمه چهار پای، حرم احرام گرفتگان جمع حرام، لا تحلوا حلال مدارید، شعایر الله شتران خون آلوده کرده نحر را در حرم»؛ انجام: الماعون زكوة مال و قماش خانه چون دیک و تبر آتش زنه و آنچ بدان ماند، الكوثر جوی است در بهشت، النحر شتر کشتن و دست بر سینه نهادن، نحر شتر بکشت تنحر نحراً الابتر دنبال بریده و بی فرزند و بی آل و تبع کشتن، التواب توبه پذیر، حمالة الحطب یعنی سخن چین، المسد لیف، الصمد مهتر و پناه نیازمندان، الكفو همتا و قرین به ترتیب سوره های قرآن از فاتحه تا ناس تنظیم گردیده است؛ خط: نسخ کهن، بی‌کا، تا: قرن 9؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول؛ جلد: تیماج مشکی ترنج با سر، 182گ، 9 سطر، اندازه: 15×22سم [ف: 35 - 247]