تذکره

مشهد؛ اصغرزاده، سید علی اصغر؛ شماره نسخه: 12 آغاز: بیا ساقی ای ملک جان را سروش ×× که برده خمار از سرم عقل. از میرزا حاتم حرف الف: از ان بر گرد سر پیوسته کردم پاسبانش را ×× که شاید فرصتی یابم ببوسم آستانش را. از صبوحی هروی: چنان از ناله شب دلتنگ سازم پاسبانش را ×× که برخیزده رود با من گذارد آستانش را؛ انجام: به بین روز محشر به احوال او ×× به بخشش به پیغمبر و آل او. نام دو شاعر اخیر هم پاک شده: از شصت دوست تیری اگر بر جگر خورم ×× نی رویدم زسینه نی شکر خورم / یا غیر راز کوی تو آواره می‌کنم ×× یا می‌کنم دل از تو و یکباره می‌کنم بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام [ نشریه: 5-616]