تخمیس و ترجمه قصیده برده

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1016/8-طباطبائی آغاز: بسمله. امن تفکر جیران ذوی قلم ×× امنت قلب رجاران لذی الم / ای دل ز فکر دفتر عمرانی قلم ×× مایل به ناامیدی و جیرانی و الم / فعن تفکر جیران اولی علم ×× امن تذکر جیران بذی سلم / مزجت د معاجری من مقله بدم ×× از جهل ظالمان به امامان ذی علم / آیا زیاد کردن یاران ذی سلم ×× آمیختی تو اشک ز دیده روان به دم؛ انجام: ما منحت شذبات الشان شیخ و شبا ×× ما رنحت عذبات البان ریح صبا / و اطرب العیس حادی العیس بالنغم / شین شؤن به سین سنا مضطرب شود ×× چندان که شاخها به صبا مضطرب شود / حادی در آورد به طرب اشتر از نغم فدم معمود الدانی من الدسم ×× و تم محمود الجانی عن الحسم / ز آدم مدام تا که به دوران من ختم ×× محمود بوده مدح به میزان من عصم / فعم مهمود الثانی من النسم ×× و ثم مصمود البانی و بالرسم / فام محمود خراسانی (922) الى الوسم ×× ابن سعید مصری کحسان انتظم ... (؟) / اتمام نظمه بخراسانی انختم ×× تاریـخه مخمس محمود (=924) بدبدم / (مصراع اخیر ماده تاریخ سرودن این مخمس است) تمت الکتاب المبارک فی تاریخ. بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: سمرقندی شکری، جلد: تیماج مشکی، 62ص (42-103)، اندازه: 12×18سم [ف: 23-299]