تحفة الوالدین

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3975 آغاز: ثمره شجره بسم الله چیدن و بر طبق قرائت نهادن و حلاوت و مثوبات از آن چشیدن. به بسم الله کردم فتح ابواب ×× که بسم الله بود مفتاح ابواب / بود مشکل گشا نام خداوند ×× شود از نام او حل عقد هر بند ... نهانی شو دمی با عشق دمساز ×× پی شکرش نما توحید آغاز ... چو تو عیب نهانی فاش دانی ×× مدان کوفاش کس عیب نهانی ... نهانی هاتفی این نکته فاش ×× مخور غم در پناه مصطفی باش ... من جامی ز تو ای یار جانی ×× طمع دارم دعاهای نهانی / که بعد علم دین ای صاحب دید ×× نباشد هیچ علمی به ز تجوید؛ انجام: بوده واجب چو بعد از ختم قرآن ×× دعای پادشه بر هر مسلمان ... به تحفة الوالدین نسخه موسوم ×× نمودم تا شود تاریخ معلوم ... خدایا مشتهر ساز این رسالت ×× بحق ذات بی شبه و مثالت / غریق رحمت یزدان کسی باد ×× که کاتب را به الحمدی کند یاد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 14 جمادی الاول 1081ق؛ تاریخ تولد 1080 و 1081 و 1091 در پایان هست و تاریخ تولد 1094 و 1096 و 1099 و 1101 و 1014 و 1016 در آغاز؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: مقوا عطف تیماج سرخ، 37گ، 13 سطر (8×14)، اندازه: 15×21سم [ف: 12-2971]