تجوید قرآن کریم

2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15095 آغاز: برابر؛ انجام: وصل در این چهار بهتر است، ع ص ق، وقف در ای سه بهتر است و الحمدلله اولاً و آخراً و صلى الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین قد وقع الفراغ من تصنیفه فی سنة 1230 خط: نسخ، کا: شیخ یوسف بن شیخ احمد (به احتمال فرزند مؤلف باشد)، تا: 18 صفر 1258ق؛ ترقیمه: «وقد فرغت عن كتابة هذه الرسالة التجويد على يد احقر عبادالله المجید ابن مرحمت پناه جنت و نعیم و رضوان آرامگاه شیخ المشایخ آقا شیخ احمد شیخ یوسف، التماس فاتحه ودعا و طلب مغفرت از اخوان ایمانی و اخلاء روحانی دارم مع والدين، و كان ذلك في ثامن عشر 18 شهر صفر المظفر سنة 1258. مقابله شد. مقابله شدن از کتاب تجوید تصنیف مرحوم والد شد»، مصحح، مقابله شده از سوی کاتب با خط مؤلف؛ تملک: محمد علی بن محمد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی با نقوش گل و بوته، 47گ، 14 سطر (6×13)، اندازه: 10/5×17سم [ف: 38-258]