تجوید

42. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 28455 آغاز: بسمله، حمدله، بدان ارشدک الله تعالی فی الدارین که داننده و خواننده قرآن را البته باید که این رساله را بخواند؛ انجام: اما ی علامت برده آیه است تم و الله اعلم بالصواب تم تمت مشتمل بر پنج «باب»: 1. مخارج حروف، 2. ادغام، 3. ترقیق و تفخیم و اظهار، 4. دانستن مدها، 5. رعایت وقف. مؤلف بعد از خطبه در توضیح رساله نگاشته است: قران را مع بیست و هشت حروف باید خواند و هر یکی از حروفات به مخرجی تلفظ شود باید که جوهر حرف را نکشد و تیره نسازد و رعایت حروف را بجا آورد و در محل ترقیق بترقیق خوانند و در محل تفخیم بتفخیم خوانند و رعایت اظهار و اخفاء و شد و مد و يرملون و تبدیل و تسهیل و ادغام را بجا آورند؛ خط: نستعلیق خوب، کا: معظم، تا: 1102ق؛ اهدایی: رهبری، خرداد 1381؛ کاغذ: نباتی آهار مهره کشمیری، جلد: تیماج سبز، 3گ، 14 سطر، اندازه: 11/4×21/4سم [اهدائی رهبر: 1علوم قرآن-305] و [ف: 23-43]