تجنیس اللغات

1. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: 22766/2 آغاز: بسمله. بعد توحید و صفات خالق شام و سحر ×× وز پس نعت و ثنای خواجه خیرالبشر / بهر تزیین عروسان سخن از بحر طبع ×× میکشم در لغت یکسان درین سلک گهر/ کردم این مجموعه را در صنع تجنیس اللغات ×× تا ضیائی را لغت دانی بیاد آری مگر / بخل باشد ممسکی و نحل شد نام مگس ×× نخل را گر باز پرسی معنیش میخوان شجر؛ انجام: خاموشی همیشه گیر عبد رحمان ×× تا چند سخن طویل گوئی چندان / بس کن که همین رساله کافیست ترا ×× زین بیش مده درد سر خود بکسان. تمام شد نسخه نصاب من تصانیف عبدالرحمان. خط: نستعلیق، کا: یار محمد، تا: 1214ق، جا: هندوستان در صوبه پرب خصوصی خیرآباد؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: هندی، جلد: میشن جگری، 8گ (13-20)، 13 سطر (7×14/5) [ف: 3-897]