پرتو انوار

3. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1578 آغاز: لمعات انوارش کوه هستی فرو ریخته، ساکنان صوامع قدس از شهود اشعه لوامع جمال باکمالش پیوسته بی هوشند ... اما بعد برصفحه توصیف چنین نگارش می‌دهد فرسوده بادیه عجز ونادانی، حسین بن محمد جیلانی؛ انجام: یا عیب و نقص آن را به آستین عفو و اغماض پوشند که انسان مساوق سهو و نسیان و غبار آلود حدوث و امکان است و قد وقع الفراغ من تأليفه في مشهد سيد الشهداء عليه و على آبائه الف الف تحية و سلام. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 11 محرم 1221ق، جا: کربلا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج سیاه بدون مقوا، 98گ، مختلف السطر، اندازه: 13/5×20سم [ف مخ: 1-298]