بهاریه

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10921/8 آغاز: بهار است و بی می‌حرامست زیست ×× بر احوال زهاد باید گریست؛ انجام: اگر چشم زاهد نمی‌بود شور ×× بمیخانه می‌بردم او را بزور خط: نستعلیق ریز متوسط، کا: فرج الله، تا: 1292ق؛ کاغذ: شکری آهار مهره، جلد: دو رویه، رو گل و بوته رنگ و روغنی، 12 سطر، اندازه: 8×12سم [ف: 9-260]