بوستان سعدی

171. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 2167 آغاز: برابر؛ انجام: سراینده خود می‌نگردد خموش ×× ولیکن نه هر وقت باز است گوش / نه مرد سماست شهوت پرست ×× کز آواز خوش خفته خیزد نه مست کتبه العبد شاه محمود النیشابوری غفرالله ذنوبه. تم منتخبی است از بوستان؛ خط: نستعلیق، کا: شاه محمود نیشابوری، بی‌تا؛ مجدول زرین، با سرلوح، یک سرفصل مذهب مرصع ممتاز کار هرات، دارای سه مجلس مینیاتور آب و رنگ ممتاز منقش و مزین است به سبک کار هرات و به شیوه عمل بهزاد، به سال‌های 1232 و 1282 و 1322 به ترتیب از عرض کتابخانه مبارکه فتحعلیشاه، ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار گذشته، نشان نام و القاب فتحعلیشاه در ترنج تزئینی؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار، میرزا مهدیخان نادری؛ کاغذ: بخارائی نخودی رنگ، جلد: مقوای ابره زری پشت گلی، 20ص، 10 سطر، قطع: نیم ربعی، اندازه: 10/2×16سم [ف: 3-506]