برهان قاطع

135. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 69 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: مراد علی قمشه‌ای، تا: 1284ق، بنا به خواست میرزا علی اکبر نام؛ از روی نسخه‌ای که به سال 1818 میلادی در کلکته چاپ سربی شده و بهترین و جامع‌ترین نسخ مطبوعه می‌باشد و نسخه آن بسیار کمیاب بوده و هست، به خط نسخ نوشته و آن نسخه چاپ شده نخستین چاپ این کتاب است و در مقدمه آن خصوصیات و امتیازات و شرح سیزده نسخه‌ای که از این کتاب در موقع تصحیح و چاپ در دست بوده و کتب دیگری که مورد نظر و دقت در تصحیح این نسخه بوده و اسامی آنان که متصدی تصحیح و تنقیح بوده‌اند و آنها: مولوی حیدر علی، مولوی نظام الدین حیدر، بابوتا ریبخن متر، مولوی غلام قادر، مولوی کاظم علی نصیرآبادی، منشی امام علی خیرآبادی و مولوی محمد اکبر عظیم آبادی، می‌باشند حسین الحسینی بلگرامی که خود نیز از مصححین می‌باشد نوشته و پس از ختم کتاب، لغاتی که در فارسی استعمال می‌شود و در برهان نبوده از کتب لغت جمع و به نام ملحقات برهان قاطع نگاشته شده و این قسمت مشتمل بر 3717 لغت و کنایه مستعمله در زبان فارسی است و در مقدمه نیز گوید: پاره‌ای از لغات که در فرهنگ‌ها نبوده از زبان دانهای معاصر که عبارتند از: 1- سید علی شیرازی متخلص به نیاز، 2- فضل مولی خان متخلص به فضل، 3- حاج میرزا شفیع شیرازی، 4- نظام الدین حیدر متخلص به اوباش، گرفته شده و به نام خود آنها ضبط گردیده است. این نسخه چون اصل مطبوع آن بسیار مطبوع و دارای یک سرلوح می‌باشد، صفحات آن مجدول به طلا و لاجورد و شنجرف؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: فرنگی مهره زده، جلد: ضربی، 377ص، 31 سطر، قطع: رحلی، اندازه: 22×31/5سم [ف: 2-165]