البدر الطالع بمحاسن من بعد القرن السابع

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 24396 آغاز: ان اخافتنی القنا من دونه ×× بعوالیها حسن شرجا. السيد علی بن ابراهیم بن محمد بن اسماعیل بن صلاح الامير حفيد السيد محمد صاحب التصانیف؛ انجام: كما جادلی حتی رایت ابن احمد ×× علیا و اوفی فی اقتراحی له. الشرطا، و قد ترجم له الحمیمی فی طیب السمر ترجمة طويلة و اورد فيها قطعة من شعره و توفى فى ربیع الاول سنة 1121 و الی هنا انتهى الكتاب و كمل بعون الله و حسن توفیقه. نیمه دوم (از حرف ع تا پایان)، ادامه نسخه شماره 24395 است و در ادامه همان نسخه برگ شماری شده است؛ خط: نسخ، کا: ملا حسین بن تاج خان، تا: غره ذیقعده 1299ق؛ با این یادداشت در پایان: «نسخه بدر طالع شوکانی به خط زشت عرب نوشته صنعاء یمن در کتب خانه امیر الملک و الاجاه نواب صدیق حسن خان بهادر ... بهوپال موجود است ... به واسطه محمد عباس عفا الله عنه ملا حسین بوهره مبلغ صد روپیه اجرت کتابت گرفته نقل نموده و ... از بهوپال به شهر لکهنو پیش مولوی صاحب ممدوح فرستاده شد»؛ اهدایی: رهبری، در اسفند 1376؛ کاغذ: هندی نخودی، جلد: میشن فرنگی سرخ زرکوب، 154گ، 27سطر، اندازه: 20×34سم [اهدائی رهبر: 8-171] و [27-86]