بحر طویل با تضمین شعر حافظ

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8177/101 آغاز: بملازمان سلطان، ز من غریب حیران، سرشک چشم گریان، ز سموم آه بریان، ز دل اسیر دردم، ز رخ خزان زردم، بفراق در نبدرم، بفلک رسیده گردم؛ انجام: بده از بلا نجاتش، که مشوش است حالش، ز نگار مه وصالش، بضمیر دل ملالش، ز حساب گفت سالش، که ز هجرت محمد، بهزار نه ده و صد، بچهار دیگر از عد، بحساب حرف ابجد، ز من آن گواه افغان، برسان بعرض یاران، اگرم خطا و نقصان، شده است عفو دار آن، که دعای مستمندان، اثری کند شما را. در دوازده بند مفصل که هر بند آن مصراعی از غزل حافظ را تضمین کرده است: «بملازمان سلطان که رساند این دعا را ×× که بحکم پادشاهی ز نظر مران گدا را»، این قسمت در عنوان چنین است: «بحر طویل حضرت خواجه». در پایان بند آخر، تاریخ 1119ق/1190 صراحتاً آمده است؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مسطربندی، مجدول، راسته و چلیپا؛ کاغذ: بسیار نازک کدر، جلد: مقوایی با روکش تیماج ساده، 7گ (186پ-192پ)، اندازه: 12/9×19/8سم [ف: 27/1-426]