نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- 1066ق (1066 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 2 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 26 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« بسمله. باب اول از جمله بیست و دو باب کتاب بازنامه، در علامت و صفت بازان و رنگهای ایشان و تمامی و ناتمامی. باز نر خردتر بود و بزرگ سر و خرد اندام و بزرگ و ستبر بینی و قوی گردن و فراخ چشم »
انجام نسخه
« بدو رها کنی تا او را بسیار بتپاند تا باز پای درو سخت کند ...
از ناشناس. مؤلف در باب یکم کتاب، از سال 705ق یاد می‌کند که در ولایت دستجرد بوده است و همانجا از ابوالجوارح علی بن محمد نیشابوری نقل می‌کند. این نیشابوری از استادان این هنر به روزگار ملک شاه سلجوقی (حک 465-485ق/1073-1092م) و خواجه نظام الملک بوده است. در 22 باب: 1. علامت و صفت بازان و رنگهای ایشان، 2. اندر صیاد [مرغ شکاری] که چگونه باید و انواع دامها، 3. اندر بازدار که چگونه باید، 4. چشم گشادن و خواندن و پرورانیدن باز، 5. طبیعت جانور شناختن، 6. بیرون شدن به شکار ... (سربند باب‌های دیگر نانویس مانده است) »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
سپس باب‌هایی در همین زمینه که گویا کتاب دیگری است (66ر-75پ)
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
•
مرغ شکاری
•
از ناشناس. مؤلف در باب یکم کتاب، از سال 705ق یاد می‌کند که در ولایت دستجرد بوده است و همانجا از ابوالجوارح علی بن محمد نیشابوری نقل می‌کند. این نیشابوری از استادان این هنر به روزگار ملک شاه سلجوقی (حک 465-485ق/1073-1092م) و خواجه نظام الملک بوده است. در 22 باب: 1. علامت و صفت بازان و رنگهای ایشان، 2. اندر صیاد [مرغ شکاری] که چگونه باید و انواع دامها، 3. اندر بازدار که چگونه باید، 4. چشم گشادن و خواندن و پرورانیدن باز، 5. طبیعت جانور شناختن، 6. بیرون شدن به شکار ... (سربند باب‌های دیگر نانویس مانده است)
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 5 • صفحه 574 • ردیف 2
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
2. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 443/2
آغاز: بسمله. باب اول از جمله بیست و دو باب کتاب بازنامه، در علامت و صفت بازان و رنگهای ایشان و تمامی و ناتمامی. باز نر خردتر بود و بزرگ سر و خرد اندام و بزرگ و ستبر بینی و قوی گردن و فراخ چشم؛ انجام: بدو رها کنی تا او را بسیار بتپاند تا باز پای درو سخت کند ...
از ناشناس. مؤلف در باب یکم کتاب، از سال 705ق یاد می‌کند که در ولایت دستجرد بوده است و همانجا از ابوالجوارح علی بن محمد نیشابوری نقل می‌کند. این نیشابوری از استادان این هنر به روزگار ملک شاه سلجوقی (حک 465-485ق/1073-1092م) و خواجه نظام الملک بوده است. در 22 باب: 1. علامت و صفت بازان و رنگهای ایشان، 2. اندر صیاد [مرغ شکاری] که چگونه باید و انواع دامها، 3. اندر بازدار که چگونه باید، 4. چشم گشادن و خواندن و پرورانیدن باز، 5. طبیعت جانور شناختن، 6. بیرون شدن به شکار ... (سربند باب‌های دیگر نانویس مانده است)؛ خط: نستعلیق ناپخته، بی‌کا، تا: 1066ق؛ سپس باب‌هایی در همین زمینه که گویا کتاب دیگری است (66ر-75پ)؛ 26گ (40پ-65پ) [ف: 1-32]