انوار العقول من اشعار وصی الرسول (ترجمه)

4. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 7196/2-36/196 آغاز: بسمله الحمدلله الذی دانت لعزته الجبابرة و تضعضعت دون عظمته الاكاسرة و اتضحت شکر و سپاس مرخدای را که خوار و حقیر شدند بر چیرگر او جبابره و فرومایه شدند ... الناس من جهة التمثال اكفاء ×× ابوهم آدم و الام حواء. آدمیان از روی صورت مانند یکدیگرند پدرایشان آدم است و مادر ایشان حوا؛ انجام: فيه المعالی و فيه الفضل مجتمعا ×× لفضل صاحبه فی العالمین ولی. دروست بلندیها و دروست فضیلتها گرد برآمده همچون فضل صاحب او در عالم و فضل من تمت خط: نسخ معرب، بی‌کا، تا: ربیع الاول 890ق؛ مصحح؛ تملک: سردار کابلی به سال 1350، محمد ابراهیم بن حمید؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 112گ، 10 سطر، اندازه: 12×17سم [ف: 1-530]