الانوار الجلية فی اجوبة المسائل الجبلية

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 691/2 آغاز و انجام: برابر؛ (صورة خط المصنف) و کتب ... عبدالله بن نورالدین بن نعمة الله بن عبدالله الحسینی الموسوی فی یوم الخميس الثامن و العشرين من شهر جمادی الاولى من السنة التاسعةو الاربعين بعد المائة و الالف و الحمدلله رب العالمین. خط: نسخ، کا: احمد بن محمد بن نورالدین بن نعمت الله حسینی موسوی، تا: دوشنبه 16 ذیحجه 1163ق؛ در ش 1 «القصیدة الموسومة بناطقة الاحزان فی الشکوى من الزمان» است و دارد «من انشاء جدی العلامة السيد نورالدين» و پیدا است که آن سروده نورالدین فرزند سید نعمة الله شوشتری می‌باشد، پس از این یکی باز شعرهایی است از همان نورالدین در پاسخ میرزا قوام الدین تبریزی و باز شعرهایی از او درباره اقتباس و همچنین شعرهایی از او به فارسی که کمبود دارد (1ب-2ب)، محشی با نشانه‌های «منه سلمه الله» و «منه ره» و «منه» و «منه زید عمره» و «منه عفی عنه» و بی نشانه؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج مشکی ساده مقوایی، 83گ (3پ-85پ)، 23 سطر (10×19)، اندازه: 15/5×25/5سم [ف: 6-2144]