انجمن دانش

« حکایت وقتی یکی از دوستانم گفت که فلان امیر با آنکه بر ارباب هنر شیفته است و بر انواع ادب فریفته چرا از ارباب هنر تباعد ورزد و در استماع اشعار تقاعد نماید گفتم زیرا که از میل مفرطی که با مال دارد چشم از ارباب کمال دوخته و از بیم قراضه که زیان نماید گوش از قریض شعر فرو بسته که شعرا را از و صمت طمعی خالی نداند و شعر را از خسران جایزه خارج نشمارد قطعه: آنکه را آفتی بود در مغز ×× دوست دارد ولی بنویسد مشک / شعر شیرین تو را چه خواهد کرد ×× با چنان روی ترش و ان کف خشن. تمت الکتاب و تمت الکلام سنه 1287 »