اقبال الاعمال

19. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3907 خط: نسخ زیبا، کا: محمد رفیع بن محمد باقر عاملی، تا: 1094ق؛ دارای یک سر لوح مذهب، و دو لوحه مذهب، مجدول، مذهب، در پایان نسخه هشت برگ مذهب و نقاشی شده است و کاتب در این هشت برگ صلوات بر دوازده معصوم و تاریخچه نوشته که موشح است به قطعه‌ای ده‌بیتی که او خود در مدح میرزا ابوالحسن سروده و با آب طلا در ذیل رقم خود آورده. او دستور توشیح شعر را در نوشته‌ها خود در گوشه صفحات توضیح داده است. در صدر ابیات می‌نویسد: «مما قاله العبد القاصر محمد رفیع بن محمد باقر ... من کلام موزون موشح فی ذیل العربیة التی انشاها فی خاتمته و من الله الاغاثه و هی هذه القطعه الموشحه و هی 4709 حرفا: نور مصباح هدی زبده ارباب عمل ×× است رحمت ایمزد شرف انسانی / گوهر برج نجابت که نباشد مثلش ×× اختر برج سعادت که ندارد ثانی / میرزا بوالحسن آن مهبط انوار اله ×× کامد اقبال بلند از مدد سبحانی»، بر پشت برگ اول چند یادداشت تملک و هبه‌نامه است و در یکی از اینها چنین است: «هبه نمودم این کتاب اقبال را به والده اطفال خود بنت مرحوم حاجی جعفر خراسان با یک عدد اسطرلاب عمل ملا محمد حین خلف ملا محمد باقر یزدی» با مهر ابوالقاسم الموسوی، و دیگری چنین است: «بعد از انتقال شرعی ... از علیا جناب والده ماجده ام به این حقیر هبه صحیحه نمودم این کتاب اقبال را به فرزند اعز محمد مهدی ...»، و در ذیل آن این یادداشت دیده می‌شود: «بسمله غرض از تحریر ... این که یک اسطرلاب عمل محمد صادق خوانساری که برای اینجانب ساخته بود به هبه ... منتقل شد از این جانب به فرزندی نور چشمی میر محمد مهدی و انا المذنب حسن بن حسین الموسوی»؛ کاغذ: خانبالغ شکری رنگ، جلد: روغنی با روکش پارچه ترمه، 900ص، 21 سطر، قطع: وزیری، اندازه: 14×22سم [ف: 10-1933]