اطوار سبعه

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 298/8-فیروز آغاز: برابر؛ انجام: تفصیل وادی هفتم و شرح مقام اخفی و تذکر تجلی نور سیاه موقوف به ذوق و فراست قلندریست چالاک ... اما اشعاری بطور غزل گفته شد مناسب این مقام است: دل غم دیده به تنهایی و هجران خو کرد ×× تکیه بر زلف تو و بادو جهان یک رو کرد / گفتم آن روز که دل نکته ز خال تو شنید ×× رخنه در کار مسلمانیم این هندو کرد خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد ابراهیم بن زین العابدین اصفهانی، تا: 1294ق؛ کاغذ: فرنگی خط‌دار، جلد: مخمل بنفش با ترنج و حاشیه درون ابری، 6ص (308-313)، 12 سطر، قطع: خشتی، اندازه: 13/5×21سم [ف: 21-286]