اصول الفقه

111. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6608-33/158 آغاز: بسمله القول فی الادلة العقلية و فی طی هذه الادلة لابد فی مقامات ثمان الاول فی بیان ان العقل هل یمکنه درک حسن الاشیاء و قبحها ... الثانی فی بیان ان العقل علی تقدیر کونه مدرکاً لهما هل هو یدرک الثواب و العقاب ام لا الثالث؛ انجام: قال به شرذمة قليلة من العلماء بل التحقيق ان التربص الواجب عليه ليس الا مدة اربع سنين بشرط الفحص عنه فی المدة المزبورة من جهات مباحث استدلالی است در اصول فقه شیعی با رد و ایراد و «ان قلت-قلت» بسیار که شامل بحث در ادله عقلیه تا اواخر اصالة البرائة می‌باشد. از عناوین چون «مقام-فایده-تذنیب و ...» استفاده می‌کند؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13 و 14؛ افتادگی: انجام؛ مصحح؛ جلد: تیماج قهوه‌ای مجدول، 199گ، 17 سطر، اندازه: 10×15سم [ف: 1-396]