اصول الفقه

92. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 4092 آغاز: عن من تاخر عن اولئك الافاضل و هو انهما ثابتان لها صفاتها الحقيقه و هی يحتمل ان يكون المراد؛ انجام: كان الاتيان بقول المنافى حراما و بعد ذلك لشك فيستصحبه و القول بان حرمته مباحثی استدلالی در اصول فقه است که یکی از شاگردان شیخ مرتضی انصاری به سال 1258ق آن را نگاشته و در آن نقل قول‌های متعددی از صاحب فصول و میرزای قمی دیگر اصولیین دارد. مؤلف در موضعی از کتاب از صاحب جواهر با عبارت «شیخنا فی جواهر» (ص 61) و از شیخ مرتضی باعبارات «هذا ما قرره الاستاد المرتضی» (ص2پ) یاد می‌کند. آغاز و انجام کتاب در نسخه حاضر افتادگی دارد و از مباحث حسن و قبح عقلی سپس از مباحث اصول عملی: اصل برائت، اصلی احتیاط و اصل استصحاب را در بر دارد؛ خط: نسخ و نستعلیق تحریری، کا: یارعلی از طایفه مافی، تا: 1259ق؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: مقوا با روکش گالینگور قهوه‌ای، ضربی با طرح ترنج و سرترنج، 114گ، 23 سطر (15/5×8/5)، اندازه: 15×22سم [ف: 17-439]