اصول الفقه

18. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 6437/2 آغاز: بسمله. و به ثقتی. لما كان الكلام فى فروع الفقه مبنياً على أصول له، وجب الابتداء باصوله، ثم اتباعها بالفروع؛ انجام: و هی اعتقادان يقطع على كون غيره فيها. از مبحث حقیقت و مجاز تا استصحاب حال را دارد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11، 39گ (73پ-112ر) [ف: 3-153]